Cukrzyca u dzieci w wieku 8-9 lat

Dzieci w tym wieku powinny potrafić powiedzieć, że chorują na cukrzycę, że ich organizm potrzebuje insuliny, że jeśli będą otrzymywały insulinę i odżywiały się regularnie ich poziom cukru we krwi będzie prawidłowy a dzięki temu będą mogły żyć normalnie.

Kilka słów o dzieciach z tej grupy wiekowej:

• zwykle umieją liczyć do 1000. Mają poczucie czasu i potrafią go określić,
• pod koniec tego okresu zaczynają się uczyć o jednostkach miary takich jak litry/decylitry, kilogramy/gramy, kilometry/metry/centymetry, 
• zachęcane są do nauki nowych rzeczy. Koncentrują się na posiadaniu „rzeczy wyglądających dobrze” oraz na upewnianiu się że ocena wypadła prawidłowo.Zazwyczaj są bardzo ambitne i dlatego rodzice powinni szczególnie uważać, żeby nie wymagać od dzieci w tym wieku więcej niż są one w stanie realnie wykonać. 
• potrafią przejmować część odpowiedzialności za cukrzycę, ale w dalszym ciągu to rodzice są za nich odpowiedzialni.

Młodszy wiek szkolny 7-12

- w wieku szkolnym dziecko nastawione jest na zdobycie umiejętności, wiedzy i uzyskanie pewnej niezależności, relacja z rodzicami staje się bardziej partnerska, nie jest oparta jedynie na nakazach i zakazach ze stony rodziców. Dziecko zaczyna dyskutować z rodzicami i wyrażać swoje zdanie
- między 5 a 9 r. życia dziecko potrafi odróżnić działania nieumyślne od umyślnych, pojawiają się początki myślenia abstrakcyjnego. Dziecko potrafi w oderwaniu od konkretnych przedmiotów zrozumieć relacje między nimi,
- motywy i uczucia dziecka mogą się różnić od jego zachowania,
- potrafi przypisać sobie pewne kategorie (np dziś. jestem dzieckiem z cukrzycą), porównuje się z innymi dziećmi w swoich zdolnościach i umiejętnościach
- szuka przyjaciół w osobach tej samej płci, ważne jest w tym okresie znaczenie grupy jako środowiska,
- dzieci bawiąc się wybierają gry z regułami (mogą to być zabawy, w których reguły tworzą same dzieci lub gry z regułami takie jak np. siatkówka).

W tym okresie dziecko może w nasilony sposób odczuwać swoją inność w stosunku do rówieśników. Może także buntować się i nie akceptować cukrzycy, co często wpływa na pogorszenie się wyrównania choroby. Dobrze jeśli dziecko ma kontakt z rówieśnikami z cukrzycą, z którymi może porozmawiać o swojej chorobie. Taki kontakt można uzyskać odwiedzając Poradnię Diabetologiczną lub Koła Dzieci z Cukrzycą. Należy starać się zachęcać dziecko do dalszej samodzielności i wspierać we wszystkich działaniach.

Wiedza o cukrzycy

Dzieci powinny umieć wyjaśnić, że:

• mają cukrzycę, 
• ich organizm potrzebuje insuliny, która musi być wstrzyknięta w udo lub brzuch, 
• jeśli będą otrzymywały insulinę i odżywiały się regularnie, ich poziom cukru we krwi będzie prawidłowy, a dzięki temu będą mogły żyć normalnie, tak samo jak inne dzieci.

Dzieci powinny wiedzieć, że:

• cukrzyca będzie towarzyszyła im do końca życia, 
• to nie ich, ani kogokolwiek wina, że mają cukrzycę, 
• cukrzyca nie jest chorobą zakaźną,
• insulina jest im niezbędna do życia pl.wikipedia.org.

Zasady postępowania

Pożywienie:

Dzieci powinny wiedzieć ile posiłków potrzebują będąc w szkole, a ile będąc w świetlicy oraz kiedy posiłki powinny być zjedzone. 
Powinny wiedzieć jaki rodzaj pożywienia mogą zjadać bez żadnych ograniczeń ilościowych, a jaki z ograniczeniami.

Insulina:

Dzieci powinny znać rodzaje insulin, które przyjmują oraz kiedy każda z nich jest podawana. Dziecko powinno brać udział w wykonywaniu wstrzyknięć. Jeśli dzieci są chętne i zainteresowane nauką, powinny być nauczone jak się wykonuje wstrzyknięcia samodzielnie. Dawka insuliny oraz czas wstrzyknięć to w dalszym ciągu obowiązek rodziców.

Wysiłek fizyczny:

Dzieci powinny rozumieć, że wysiłek fizyczny lub sport wymagają większej ilości pożywienia oraz czasami mniejszej ilości insuliny. Rodzice w dalszym ciągu są odpowiedzialni za opiekę nad dzieckiem cukrzycowym, ale już z pomocą dzieci.

Cukier we krwi

Pomiary:

Dzieci powinny wiedzieć, że badanie stężenia glukozy w surowicy krwi to inaczej mierzenie poziomu cukru we krwi. Powinny poza tym być świadome po co badania te są przeprowadzane.
Dzieci powinny być w stanie skontrolować swój poziom glukozy we krwi, ale w dalszym ciągu to rodzic powinien oceniać wyniki tych badań.

Hipoglikemia = obniżony poziom cukru we krwi:

Dzieci powinny znać swoje objawy obniżonego stężenia cukru we krwi oraz jak go skorygować z użyciem odpowiedniej ilości tabletek zawierających glukozę, soku owocowego lub cukru.

Hiperglikemia = podwyższony poziom cukru we krwi:

Dziecko powinno wiedzieć, kiedy poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki i poinformować o tym dorosłych.

Szczególne środki ostrożności

Jedzenie lub spanie poza domem:

Chociaż dzieci w tym wieku potrafią już same wstrzykiwać insulinę, to dawki insuliny oraz pory wstrzyknięć w dalszym ciągu pozostają w zakresie obowiązków rodziców. Kiedy dziecko jest poza domem musi być pod opieką dobrze poinstruowanej osoby dorosłej. Kiedy dziecko jest poza domem musi być pod opieką dobrze poinstruowanej osoby dorosłej