Sport i odchudzanie | prawo-sportowe.eu

Zacznij dbać o swoje zdrowie już dziś z doktorem Kacprem Cieślakiem! Wieloletnie doświadczenie i ciągle aktualizowana wiedza, którą pragnie podzielić się z czytelnikami. Cukrzyca, choroby psychiczne oraz choroby skóry – rady, leczenie, zapobieganie

Cukrzyca u dzieci w wieku 8-9 lat

Cukrzyca u dzieci w wieku 8-9 lat


Dzieci w tym wieku powinny potrafić powiedzieć, że chorują na cukrzycę, że ich organizm potrzebuje insuliny, że jeśli będą otrzymywały insulinę i odżywiały się regularnie ich poziom cukru we krwi będzie prawidłowy a dzięki temu będą mogły żyć normalnie.

Kilka słów o dzieciach z tej grupy wiekowej:

  • zwykle umieją liczyć do 1000. Mają poczucie czasu i potrafią go określić,
  • pod koniec tego okresu zaczynają się uczyć o jednostkach miary takich jak litry/decylitry, kilogramy/gramy, kilometry/metry/centymetry, 
  • zachęcane są do nauki nowych rzeczy. Koncentrują się na posiadaniu „rzeczy wyglądających dobrze” oraz na upewnianiu się że ocena wypadła prawidłowo.Zazwyczaj są bardzo ambitne i dlatego rodzice powinni szczególnie uważać, żeby nie wymagać od dzieci w tym wieku więcej niż są one w stanie realnie wykonać. 
  • potrafią przejmować część odpowiedzialności za cukrzycę, ale w dalszym ciągu to rodzice są za nich odpowiedzialni.

Młodszy wiek szkolny 7-12

– w wieku szkolnym dziecko nastawione jest na zdobycie umiejętności, wiedzy i uzyskanie pewnej niezależności, relacja z rodzicami staje się bardziej partnerska, nie jest oparta jedynie na nakazach i zakazach ze stony rodziców. Dziecko zaczyna dyskutować z rodzicami i wyrażać swoje zdanie
– między 5 a 9 r. życia dziecko potrafi odróżnić działania nieumyślne od umyślnych, pojawiają się początki myślenia abstrakcyjnego. Dziecko potrafi w oderwaniu od konkretnych przedmiotów zrozumieć relacje między nimi,
– motywy i uczucia dziecka mogą się różnić od jego zachowania,
– potrafi przypisać sobie pewne kategorie (np dziś. jestem dzieckiem z cukrzycą), porównuje się z innymi dziećmi w swoich zdolnościach i umiejętnościach
– szuka przyjaciół w osobach tej samej płci, ważne jest w tym okresie znaczenie grupy jako środowiska,
– dzieci bawiąc się wybierają gry z regułami (mogą to być zabawy, w których reguły tworzą same dzieci lub gry z regułami takie jak np. siatkówka).

W tym okresie dziecko może w nasilony sposób odczuwać swoją inność w stosunku do rówieśników. Może także buntować się i nie akceptować cukrzycy, co często wpływa na pogorszenie się wyrównania choroby. Dobrze jeśli dziecko ma kontakt z rówieśnikami z cukrzycą, z którymi może porozmawiać o swojej chorobie. Taki kontakt można uzyskać odwiedzając Poradnię Diabetologiczną lub Koła Dzieci z Cukrzycą. Należy starać się zachęcać dziecko do dalszej samodzielności i wspierać we wszystkich działaniach.

Wiedza o cukrzycy

Dzieci powinny umieć wyjaśnić, że:

  • mają cukrzycę, 
  • ich organizm potrzebuje insuliny, która musi być wstrzyknięta w udo lub brzuch, 
  • jeśli będą otrzymywały insulinę i odżywiały się regularnie, ich poziom cukru we krwi będzie prawidłowy, a dzięki temu będą mogły żyć normalnie, tak samo jak inne dzieci.

Dzieci powinny wiedzieć, że:

  • cukrzyca będzie towarzyszyła im do końca życia, 
  • to nie ich, ani kogokolwiek wina, że mają cukrzycę, 
  • cukrzyca nie jest chorobą zakaźną,
  • insulina jest im niezbędna do życia pl.wikipedia.org.

Zasady postępowania

Pożywienie:

Dzieci powinny wiedzieć ile posiłków potrzebują będąc w szkole, a ile będąc w świetlicy oraz kiedy posiłki powinny być zjedzone. 
Powinny wiedzieć jaki rodzaj pożywienia mogą zjadać bez żadnych ograniczeń ilościowych, a jaki z ograniczeniami.

Insulina:

Dzieci powinny znać rodzaje insulin, które przyjmują oraz kiedy każda z nich jest podawana. Dziecko powinno brać udział w wykonywaniu wstrzyknięć. Jeśli dzieci są chętne i zainteresowane nauką, powinny być nauczone jak się wykonuje wstrzyknięcia samodzielnie. Dawka insuliny oraz czas wstrzyknięć to w dalszym ciągu obowiązek rodziców.

Wysiłek fizyczny:

Dzieci powinny rozumieć, że wysiłek fizyczny lub sport wymagają większej ilości pożywienia oraz czasami mniejszej ilości insuliny. Rodzice w dalszym ciągu są odpowiedzialni za opiekę nad dzieckiem cukrzycowym, ale już z pomocą dzieci.

Cukier we krwi

Pomiary:

Dzieci powinny wiedzieć, że badanie stężenia glukozy w surowicy krwi to inaczej mierzenie poziomu cukru we krwi. Powinny poza tym być świadome po co badania te są przeprowadzane.
Dzieci powinny być w stanie skontrolować swój poziom glukozy we krwi, ale w dalszym ciągu to rodzic powinien oceniać wyniki tych badań.

Hipoglikemia = obniżony poziom cukru we krwi:

Dzieci powinny znać swoje objawy obniżonego stężenia cukru we krwi oraz jak go skorygować z użyciem odpowiedniej ilości tabletek zawierających glukozę, soku owocowego lub cukru.

Hiperglikemia = podwyższony poziom cukru we krwi:

Dziecko powinno wiedzieć, kiedy poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki i poinformować o tym dorosłych.

Szczególne środki ostrożności

Jedzenie lub spanie poza domem:

Chociaż dzieci w tym wieku potrafią już same wstrzykiwać insulinę, to dawki insuliny oraz pory wstrzyknięć w dalszym ciągu pozostają w zakresie obowiązków rodziców. Kiedy dziecko jest poza domem musi być pod opieką dobrze poinstruowanej osoby dorosłej. Kiedy dziecko jest poza domem musi być pod opieką dobrze poinstruowanej osoby dorosłej

Rate this post